Ik ben terug uit België waar ik zoals eerder vermeld het Graspop Metal Festifal heb bijgewoond. Ondanks het slaapgebrek, de krakkemikkige toestand waarin mijn lichaam verkeerd (enorm zware tassen met tenten e.d. sjouwen, pits en een boel gespring) het rauw aanvoelen van mijn keel (door het meebrullen met bands en het juichen na afloop van nummers en het roken van ranzige sigaren) en de gehoorsbeschadigingen ben ik heel tevreden. Ik heb de volgende bands gezien:
Vrijdag
Tesla. Eerste band. Was een leuk begin om er weer in te komen. Leuke nummers, een beetje soetsappig, maar wel erg goed met leuk soleer-werk van de gitaristen. Ik kende deze band niet erg goed, maar ik heb ervan genoten.
Black Stone Cherry. Deze band kende ik nog niet, maar ik ben blij dat ik gegaan ben. Want dit optreden rockte enorm! 
Goede nummers, grandioos gitaarwerk, en de solos waren om van te smullen. Net toen we weg wilden lopen omdat het laatste nummer was geindigd begonnen ze Voodoo Child van Jimi Hendrix te spelen. En nog heel goed ook! Met gitaarsolo die met de tanden werd gespeeld en al!
Yngwie Malmsteen. Tja wat moet ik hierover zeggen? Uitsloverij lijkt mij een goede beschrijving. Appegios spelen aan een stuk door, en sweep picking etc. Een beetje met de gitaar zwaaien... ik ben al snel weg gegaan daar. Ik had al wel zien aankomen dat het zo zou gaan, dus ik was verder niet teleurgesteld ofzo
Moonspell. Omdat we eerder bij mijnheer Malmsteen weg gingen konden we een goede plek vooraan zoeken bij deze band. Ik heb het optreden van Moonspell helemaal bijgewoond, maar het was niet echt een band die mij kon bekoren. Ik heb een beetje om me heen lopen kijken, en op de grond tussen de springende fans onder het genot van een muffe sigaar mijn festifal boekje even doorgenomen. 
Symphony X. Ik zou ze omschrijven als een soort wanna-be Dream Theatre. Van de laatste ben ik eigenlijk al niet echt fan (mede omdat ik me aan de zang erger) en deze band boeide me nog minder. Het was wel goed strak gespeelt allemaal, maar ik vond ze tegenvallen.
Def Leppard. Goed optreden. Ben niet echt groot fan van deze band, maar ze speelden goed, en ik heb lekker lopen mee bléren met de klassiekers.
Whitesnake. Na Def Leppard gingen we naar een vergelijkbare band. Ook klassieke rock helden die hier een goede show neerzetten. Ik kende ze eigenlijk niet goed, en aanvankelijk konden ze me niet heel erg boeien. Maar op een gegeven moment kwam er een grandioos gitaar solo duel tussen de twee gitaristen waardoor ik weer volledig bij de les was en vanaf toen werd het steeds beter.
Ministry. Ministry gaat eind dit jaar helaas definitief stoppen, en tijdens hun farewell toer doen ze dus onder andere Graspop aan. Toen we de tent binnen liepen had ik al enorme last van mijn rug van het lange staan en springen en het feit dat ik op een verrot matje sliep, dus ik heb me helaas niet helemaal kunnen uitleven bij dit optreden. Dat was jammer want het was een grandioos optreden. Ze speelden geweldig. Goede lichtshow ook.
Judas Priest. Uiteraard kende ik deze band wel, maar niet erg goed. Eigenlijk was het enige nummer van ze wat bij me opkwam Breaking the Law. Gewoon een leuke klassieke rock plaat. Toen ze echter begonnen te spelen met dramatische muziek en een vent in een gewaad en een staf bleek het allemaal wat hoogdravender te zijn. Het optreden, waarin ze veel materiaal van hun nieuwe Nostradamus concept album speelden, kon me niet erg boeien, dus ik besloot maar snel naar de tent te gaan om mijn rug wat rust te gunnen.
Zaterdag
Novembers Doom. Weer een band die ik niet kende. Ik ben wel naar ze toe gegaan. Het was wel toffe muziek. Knalde lekker weg, lekker brullen en springen enzo. Ik zal er geen fan van worden, maar het was een lekker ruige show. Zeer goede drums!
Daarna kwamen er een tijd lang minder boeiende bands, dus besloot ik maar wat op de camping rond te hangen en koffie te halen. Die koffie was eigenlijk nog verassend goed ook!
Korpiklaani. Een optreden van Korpiklaani is altijd één groot feest, met opzwepende blije folk metal waarbij iedereen rondspringt en meebrult met klassiekers als Beer Beer, Happy Litte Boozer en Wooden pints. De laatste twee kwamen allebei aan bod, en de hele show was één groot feest. Een hele frisse wind tussen de duistere metal. Ook nog een kleine pit veroorzaakt.
My Dying Bride. Dit is de absolute lievelingsband van Ben, en daarom ben ik ruim 2 uur van tevoren samen met hem naar de tent gegaan waar ze speelden, om te zorgen dat we helemaal vooraan konden staan. Dat was gelukt, en zo heb ik op enkele meters afstand een heel sfeervol en duister optreden van deze band bijgewond. Ik zal zelf nooit fan van ze worden, maar het was een heel goed optreden, en zo live kan ik echt van ze genieten. Ook was de zanger weer op zijn eigen typische manier bezig.
Kiss (!) Na een boel energie te hebben opgedaan door het kijken van MDB en nog wat biertjes te hebben gedronken en het vinden van Marco besloten we toch maar even naar Kiss te gaan. Geen van ons kende de band heel goed (op die ene grote klassieker na) en we vonden het maar één grote show, maar op een gegeven moment besloten we alle remmen los te gooien en de laatste energie op te stoken. Helemaal achteraan tussen de nauwelijks in de band geintresseerde lui begonnen we mee te brullen en rond te springen en te pitten, en dat werkte zo aanstekelijk dat we op een gegeven moment met een man of 10 helemaal uit ons dak gingen op een band waar we eigenlijk helemaal niets mee hadden! Uiteindelijk zijn we uitgeput naar onze tenten terug gegaan.
Zondag
Lauren Harris. Pop muziek op graspop. De solos waren wel lache, maar het optreden was echt niets aan. Ik zou het meidenrock noemen. Ik ben niet iemand die vind dat muziek per sé heel ruig moet zijn, maar dit was gewoon saai, en paste eigenlijk niet tussen alle andere bands. Daarom zijn we maar snel naar de Metal Market gegaan.
Alchemist. Zou een mix tussen AC/DC en Rose Tatoo moeten zijn. De band kon mij echter totaal niet bekoren. Ik heb het optreden wel helemaal gezien, maar er was weinig aan. Zodag begon al met al niet heel erg goed...
Apocolyptica. ... maar toen kwam Apocolyptica! Ik kende ze al wel, en heb er ook wel een CD van beluisterd, maar afgezien van dat ik het heel knap vond dat ze zo goed en snel metal op een cello kunnen spelen, was ik er niet echt fan van. Het live optreden was echter heel gaaf, en toen ze Fight Fire with Fire gingen spelen van Metallica ging het dak eraf (ware het niet dat we buiten stonden) Ook heb ik voor het eerst in mijn leven een cello met Wah Wah gehoord. Stoer optreden!
Soilwork. Lekkere raggende death metal. Ik kende ze niet, maar we zijn op de gok maar gaan kijken of het wat was. De muziek wisselde tussen raggende metal naar meer melodieuzere lijnen. De zanger kon ook goed brullen, en ik kon me lekker uitleven.
Omdat er toen weer een tijdje minder intressante bands kwamen (zoals bullet for my valentine 
), besloot ik maar wat te gaan eten en drinken en heb ik wat rondgehangen. Ook nog even gezocht of we Ben konden vinden, want die was verdwenen.
Avenged Sevenfold. Kende ze niet. Was ook terecht, want er was niets aan. Ik zat ergens op het gras duf te zijn met een flesje water. Ik begreep niet dat het publiek van deze muziek zo uit hun dak kon gaan. Misschien was ik gewoon te moe...
At the Gates. Nog zo'n band die ik niet kende, en die live heel tof was, maar waarvan ik verder niet wakker lig. Ze speelden lekker hard, en de zanger had een toffe baard, maar veel meer kan ik er niet over zeggen. Maarja, je kunt lekker lopen headbangen bij een band die je niet kent dan je zitten vervelen in het gras.
In Flames. Omdat we Ben nog steeds niet konden vinden besloten Marco en ik naar deze band te gaan kijken. We stonden bijna helmaal achteraan (het deel waar de niet echt geintresseerde mensen staan die niets beters te doen hebben, en waar je niemand hoort juichen) en besloten maar helemaal uit ons dak te gaan, hoewel we de band niet kenden. We liepen te krijzen en te springen als dolle fans, en toen we besloten dat het wel mooi was geweest kwam er nog een Belg naar me toen die me met diep respect aankeek en vroeg 'Jullie zijn echte fans hé?' Ik zei van ja, maar eigenlijk wist ik op dat moment de naam van de band al niet eens meer
En toen gebeurde het. Eén van de bands waar we het liefst naartoe wilden, Opeth, bleek niet te komen... Ik was erg teleurgesteld, en moest het dan maar doen met het in mijn ogen veel minder boeiende Arch Enemy...
Arch Enemy. Een gruntende blonde dame en wat knakkers die er vooral ritmysch op los spelen op gitaren en af en toe een redelijke solo. Ik vond het niet boeiend. Maarja, in vergelijking met Opeth kon dit ook niet boeiend zijn.
Iron Maiden. Zoals Marco zei ''je moet ervan houden... Je hebt mensen die al jaren naar luisteren en helemaal idool zijn, en mensen die er helemaal niets mee hebben. Er is eigenlijk geen tussenweg.'' Ik behoor zonder enige twijfel tot die laatste groep, want ik heb me totaal niet vermaakt, en ook de 'cabaret tussenstukjes' van de zanger konden mij niet bekoren. Daarom ging ik maar loempia's halen en mijn energie opsparen voor de volgende geniale act.
Action in DC. Deze Nederlandse AC/DC coverband was al een keer bij ons in het dorp geweest, maar toen had ik ze tot mijn grote spijt gemist. Maar deze keer heb ik ze bijgewoond, en het was geweldig! Terwijl ik naar de tent toe rende klonken de laatste tonen van 'Live Wire' en ik merkte meteen dat de zanger nagenoeg exact hetzelfde klonk als Bon Scot, mijn grote held als het op AC/DC zangers aankomt. We hebben ons zo ver mogelijk naar voren gevochten, en toen we eenmaal stonden hebben we onze laatste engergie opgestookt om uit ons dak te gaan op deze grandioze coverband. Het was net of ik mijn If you want blood, you've got it CD aan het luisteren was, zo dicht kwam dit bij het orgineel. Omdat ik (vooral vroeger) groot AC/DC fan ben kon ik alle nummers volledig meebrullen. TOen de band weg was, en de zaal donker werd dacht iedereen dat het afgelopen was, maar toen begon er donder te klinken en waren er witte flitsen... en ja: ze speelden Thunderstruck! Het optreden was grandioos, en ik wil deze lui graag nog vaker zien spelen. En aangezien ze in Nederland wonen moet dat nog wel een keer kunnen. Ze klinken qua zang in ieder geval beter dan het orgineel. Hier nog een stukje van een solo van 'Angus'.
Na nog wat bier enzo, gingen we terug naar de tent om nog een beetje te proberen te slapen, en de volgende dag begon de lange terugreis naar Nederland weer. Het was een goede tijd, en volgend jaar gaan we gewoon weer verder!
Van Ministry heb ik nog een briljante CD gehaald met covers van o.a. de Stones (under my thumb), Deep Purple (space truckin') en Loius Armstong (what a wonderfull world). Echt geniaal, vooral de snelle versie van het laatste nummer is grandioos, en de cover van Space Truckin' doet je het stoffie orgineel op slag vergeten. Ik raad deze CD (COVER UP) aan, vooral als je Ministry al kent.
